logo

 

Ἡ Τριλογία τοῦ Πάθους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ

 

τοῦ Μητροπολίτου Καισαριανῆς, Βύρωνος καί Ὑμηττοῦ Δανιήλ

 

                                                                                               

 

            Εὑρισκόμαστε μπροστά στό πάθος τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ  Χριστοῦ. Ἡ Ἐκκλησία μᾶς προσκαλεῖ νά προσκυνήσουμε τό Σεπτό Πάθος τοῦ Λυτρωτοῦ καί Σωτῆρα μας καί νά ἐμβαθύνουμε, ἀναλογιζόμενοι τήν αἰτία, γιά ποιό λόγο ἔγινε καί ἐάν χρειαζόταν νά γίνει. Προστρέχουμε στήν θεόπνευστη Γραφή πού μᾶς πληροφορεῖ, ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἔπαθε, θυσιάστηκε καί πέθανε γιά τούς ἑξῆς λόγους:                                                                                                 

 

            1. Ἔπαθε καί πέθανε θυσιαζόμενος γιά μᾶς.

 

            Ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ προβλέπει, ὅτι ἡ παράβασή του προκαλεῖ ὀδυνηρές συνέπειες ἀναπόφευκτες γιά τόν παραβάτη.

 

            Ὁ Θεός ὅμως δέν ἐπέβαλε ὡς τιμωρία τίς συνέπειες. Προέκυψαν ἀπό τίς ἐπιλογές τῶν παραβατῶν τῶν θείων ἐντολῶν. Γι’ αὐτό ἐνήργησε γιά νά ἄρει τίς συνέπειες θυσιάζοντας τόν πρωτότοκο μονογενῆ καί ἀγαπητό Υἱό Του, πού στόν καιρό τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης κατά τόν προφήτη Ἠσαΐα ἀπεκαλεῖτο τιμητικά ὁ Δοῦλος, πού σημαίνει ὁ Ἐκλεκτός τοῦ Θεοῦ.

 

Ἀπό τόν καιρό τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης εἶχε γεννηθεῖ ἕνας προβληματισμός πώς εἶναι δυνατόν ὁ ἐκλεκτός τοῦ Θεοῦ νά πάσχει, νά ὑποφέρει, νά ταπεινώνεται, νά ἐξουθενώνεται.

 

Ἀπάντηση σ’ αὐτό τό βαθύ προβληματισμό δίδει ὁ προφήτης Ἠσαΐας ἐξηγώντας ὅτι ὁ Χριστός δέν ὑπέφερε ἐπειδή παρέβη τούς νόμους τοῦ Θεοῦ, οὔτε ἐπειδή τιμωρήθηκε ἀπό τόν Θεό, ἀλλά ἔπαθε γιά μᾶς :

 

«Οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται, καὶ ἡμεῖς ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ καὶ ἐν πληγῇ ὑπὸ Θεοῦ καὶ ἐν κακώσει. Αὐτὸς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν· παιδεία εἰρήνης ἡμῶν ἐπ᾿ αὐτόν. τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν» (Ἠσαΐου νγ΄ 4-5).

 

Δηλαδή : «Αὐτός πού φορτώθηκε τίς θλίψεις μας κι ὑπέφερε τούς πόνους τούς δικούς μας. Ἐμεῖς νομίζαμε πώς ὅλα ὅσα τόν βρῆκαν ἦταν τραύματα, πληγές καί ταπεινώσεις ἀπό τόν Θεό. Μά ἦταν αἰτία οἱ ἁμαρτίες μας πού αὐτός πληγώθηκε, οἱ ἀνομίες μας πού αὐτός ἐξουθενώθηκε. Γιά χάρη τῆς δικῆς μας σωτηρίας ἐκεῖνος τιμωρήθηκε καί στίς πληγές του βρήκαμε ἐμεῖς τήν γιατρειά». 

 

Στό Πάθος τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀναφέρεται καί τό σχόλιο τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου:

 

«Αὐτὸς τὰς ἀσθενείας ἡμῶν ἔλαβε καὶ τὰς νόσους ἐβάστασεν» (Ματθαίου η΄ 17 )

 

Δηλαδή : «Ατός πρε τίς σθένειές μας καί βάσταξε τίς ρρώστιές μας».

 

Τό πάθος τοῦ Ἐκλεκτοῦ τοῦ Θεοῦ ἦταν ἀκατανόητο γιά τούς Ἰουδαίους πού τό θεωροῦσαν σκάνδαλο, ὅπως ἐξηγεῖ ὁ ἀπόστολος Παῦλος :

 

«Ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, ᾿Ιουδαίοις μὲν σκάνδαλον, ῞Ελλησι δὲ μωρίαν» (Πρός Κορινθίους Α΄ α΄ 23)

 

Δηλαδή : «Ἐμεῖς μως κηρύττουμε τό σωτήρα Χριστό, καί μάλιστα σταυρωμένο, κήρυγμα παράδεκτο γιά τίς μεσσιανικές προσδοκίες τν ουδαίων καί νόητο γιά τίς ναζητήσεις τν θνικν»

 

* * * * *

 

2. Ἔπαθε γιά νά ἀφήσει παράδειγμα νά Τόν ἀκολουθήσουμε, νά Τόν μιμηθοῦμε στήν αὐτοθυσία στήν καρτερία, στήν ὑπομονή, στήν μακροθυμία, στήν ἀνεξικακία, στήν συγχωρητικότητα, στήν εὐεργετικότητα, ὅπως τονίζει ὁ ἀπόστολος Πέτρος ὅτι:

 

«Εἰς τοῦτο γὰρ ἐκλήθητε, ὅτι καὶ Χριστὸς ἔπαθεν ὑπὲρ ὑμῶν, ὑμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμὸν ἵνα ἐπακολουθήσητε τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ» (Α΄ Πέτρου β΄ 21)

 

Δηλαδή : «Σ’ ατό σᾶς κάλεσε Θεός. Γιατί Χριστός πέθανε γιά μᾶς, φήνοντάς σας τό πόδειγμα γιά νά βαδίσετε στ’ χνάρια του »

 

* * * * *

 

3. Ἔπαθε γιά νά πεθάνουμε ὡς πρός τήν ἁμαρτία καί νά ζήσουμε μέσα στό θέλημα τοῦ Θεοῦ.

 

Ἀφοῦ ἡ ἁμαρτία ἐπιφέρει τέτοιες φοβερές συνέπειες πού κανένας ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά ἀντέξει, ἦλθε ὁ Κύριος γιά νά μᾶς βοηθήσει νά νικήσουμε τήν ἁμαρτία καί νά τηρήσουμε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ πού ἐκφράσθηκε μέ τίς σωτήριες ἐντολές Του. 

 

α΄. «Ὅς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αὐτὸς ἀνήνεγκεν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ξύλον, ἵνα ταῖς ἁμαρτίαις ἀπογενόμενοι τῇ δικαιοσύνῃ ζήσωμεν· οὗ τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἰάθητε » (Α΄ Πέτρου β΄ 24)

 

Δηλαδή : «Αὐτός σήκωσε τίς μαρτίες μας μέ τό διο του τό σμα στό σταυρό, γιά νά πεθάνουμε κι μες ς πρός τήν μαρτία, καί νά ζήσουμε μέσα στό θέλημα το Θεο. Μέ τίς πληγές το Χριστο γιατρευτήκατε»

 

Αὐτή ἡ βοήθεια πού μᾶς πρόσφερε ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός δέν ἔχει χαρακτήρα ἠθικό ὅπως ἐνδεχομένως πολλοί νά ἀντιλαμβάνονται, ἀλλά ὑπαρξιακό χαρακτήρα. Πρόκειται γιά νέα γέννηση, γιά νέα ὕπαρξη, γιά νέα κατάσταση. Ὅλα αὐτά ἀναπτύσσονται καί ἀναλύονται ἀπό τόν Ἀπόστολο Παῦλο  στίς ἐπιστολές του:  

 

β΄. «Συνταφέντες αὐτῷ ἐν τῷ βαπτίσματι, ἐν ᾧ καὶ συνηγέρθητε διὰ τῆς πίστεως τῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ τῶν νεκρῶν. καὶ ὑμᾶς, νεκροὺς ὄντας ἐν τοῖς παραπτώμασι καὶ τῇ ἀκροβυστίᾳ τῆς σαρκὸς ὑμῶν, συνεζωοποίησεν ὑμᾶς σὺν αὐτῷ, χαρισάμενος ἡμῖν πάντα τὰ παραπτώματα,  ἐξαλείψας τὸ καθ' ἡμῶν χειρόγραφον τοῖς δόγμασιν ὃ ἦν ὑπεναντίον ἡμῖν, καὶ αὐτὸ ἦρεν ἐκ τοῦ μέσου προσηλώσας αὐτὸ τῷ σταυρῷ· ἀπεκδυσάμενος τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας ἐδειγμάτισεν ἐν παρρησίᾳ, θριαμβεύσας αὐτοὺς ἐν αὐτῷ» (Πρός Κολοσαεῖς β΄ 12-15)

 

Δηλαδή : «Γιατί, ταν βαφτιστήκατε, θαφτήκατε μαζί μέ τό Χριστό, λλά κι ναστηθήκατε μαζί του, γιατί πιστέψατε στή δύναμη το Θεο, ποος τόν νάστησε πό τούς νεκρούς. Κι σς, πού σασταν νεκροί ξαιτίας τν μαρτιν καί τς εδωλολατρίας σας, Θεός σς ζωοποίησε μαζί μέ τό Χριστό. Μς συγχώρησε λα τά παραπτώματα. Κατήργησε τό χρεόγραφο μέ τίς διατάξεις του, πού ταν ναντίον μας, καί τό βγαλε πό τή μέση καρφώνοντάς το στό σταυρό, Ἀφαίρεσε τή δύναμη πού εχαν ο δαιμονικές ρχές καί ξουσίες καί τίς διαπόμπεψε, σέρνοντας τίς νικημένες στό θρίαμβο το σταυρο το Χριστο».

 

Οὐσιαστικά μέ τήν θέλησή του ὁ ἄνθρωπος διαμορφώνει τό ἦθος τῆς ζωῆς του, τήν ἠθική του καί ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἀνανεώνει τήν ὕπαρξη του μέ τήν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πού ἐνεργεῖ μέ τά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας. 

 

* * * * *

 

Ἡ ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μας.

 

Μέ τό πάθος, τόν θάνατο Του καί τήν θυσία τῆς ζωῆς Του ἀνέλαβε τίς εὐθύνες γιά τίς ἁμαρτίες ὅλων μας. Ὅσοι ἀναγνωρίσουν αὐτή τήν θυσία Του μέ τήν ὁποία ἀντιμετώπισε τήν ἁμαρτία καί Τόν ἀναμένουν μέ εὐγνωμοσύνη θά τούς ἀπαλλάξει αἰωνίως ἀπό κάθε εὐθύνη.

 

«Οὕτω καὶ ὁ Χριστός, ἅπαξ προσενεχθεὶς εἰς τὸ πολλῶν ἀνενεγκεῖν ἁμαρτίας, ἐκ δευτέρου χωρὶς ἁμαρτίας ὀφθήσεται τοῖς αὐτὸν ἀπεκδεχομένοις εἰς σωτηρίαν» (Πρός Ἑβραίους θ΄ 28)

 

Δηλαδή : «Ἔτσι κι ὁ Χριστός, ἀφοῦ θυσιάστηκε μία φορά γιά νά σηκώσει πάνω του τίς ἁμαρτίες ὅλων μας, θά ἐμφανιστεῖ γιά δεύτερη φορά, ὄχι γιά ν’ ἀντιμετωπίσει τήν ἁμαρτία, ἀλλά γιά νά σώσει αὐτούς πού τόν προσμένουν»