Άγιος Νικήτας ο Γότθος

Ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Νικήτας ἔζησε κατὰ τὸν 4ον αἰῶνα, ἐπὶ τῆς βασιλείας τοῦ διώκτου αὐτοκράτορος Μαξιμιανοῦ. Καταγόμενος ἐκ τῆς Γοτθίας, ὑπηρέτησε ὡς στρατιώτης, ἀλλὰ ἡ καρδία του ἐφλεγόταν ὑπὸ τῆς πίστεως εἰς τὸν Χριστόν. Κατηχήθη ὑπὸ τοῦ Ἐπισκόπου Θεοφίλου καὶ ἐβαπτίσθη, γενόμενος φλογερὸς κήρυξ τοῦ Εὐαγγελίου μεταξὺ τῶν ἰδικῶν του, τῶν Γότθων. Ἡ ἀνδρεία του καὶ ἡ ἀκλόνητος πίστις του προκάλεσαν τὸν θαυμασμὸν πολλῶν, ἀλλὰ καὶ τὴν ὀργὴν τῶν διωκτῶν.

Τὸ μαρτύριον τοῦ Ἁγίου Νικήτα ἦτο μακρὸν καὶ φρικτόν. Συλληφθεὶς διὰ τὴν πίστιν του, ὑπεβλήθη εἰς φοβερὰ βασανιστήρια. Τὸν ἔρριψαν εἰς πῦρ ἀναμμένον, ἀλλ᾿ ὁ Ἅγιος διεφυλάχθη ἀβλαβής, ψάλλων ὕμνους πρὸς τὸν Θεόν. Ἡ θαυμαστὴ αὕτη διάσωσις ὁδήγησε πολλοὺς εἰς τὴν πίστιν. Οἱ διῶκται, ἐξαγριωθέντες, τὸν ἐμαστίγωσαν ἀνηλεῶς καὶ τελικῶς τὸν παρέδωκαν εἰς τὸ πῦρ ἐκ νέου, ὅπου ὁ Ἅγιος παρέδωκε τὴν ἁγίαν ψυχήν του περὶ τὸ ἔτος 372. Τὸ τίμιον λείψανόν του ἐτηρήθη μετὰ σεβασμοῦ καὶ ἐτελοῦντο θαύματα παρ᾿ αὐτοῦ.

Ὁ Ὅσιος Φιλόθεος ὁ Πρεσβύτερος καὶ Θαυματουργός, ἀσκητὴς τῆς ἐρήμου, διέπρεψε διὰ τῆς ἁγιότητός του καὶ τῶν θαυμάτων του. Ἔζησε ζωὴν ἄκρας ἀσκήσεως, νηστειῶν καὶ προσευχῆς, καταξιωθεὶς χαρίσματος θαυματουργίας. Πολλοὶ προσήρχοντο πρὸς αὐτὸν διὰ πνευματικὴν παραμυθίαν καὶ θεραπείαν ψυχῆς καὶ σώματος. Ἡ ταπείνωσίς του ἦτο τοσαύτη, ὥστε ἀπέφευγε πᾶσαν δόξαν ἀνθρωπίνην.

Ὁ Ἅγιος Βησσαρίων, Ἐπίσκοπος Λαρίσης, διακρίθη ὡς ποιμὴν σοφὸς καὶ φιλάνθρωπος. Ἐφρόντισε διὰ τὸ ποίμνιόν του μετὰ πατρικῆς ἀγάπης, διδάσκων τὴν ὀρθὴν πίστιν καὶ προστατεύων τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀδυνάτους. Ἡ διδασκαλία του ἐχαρακτηρίζετο ὑπὸ νηφαλιότητος καὶ κατανύξεως. Ὁ Ὅσιος Συμεὼν Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης ἦτο λαμπρὸν παράδειγμα ἀρχιερατικῆς ἀρετῆς, συνδυάζων τὴν θεολογικὴν σοφίαν μετὰ τῆς πρακτικῆς φιλανθρωπίας. Ὑπηρέτησε τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Θεσσαλονίκης μετὰ ζήλου καὶ ἀφοσιώσεως.

Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ μᾶς διδάσκουν τὴν ἀκλόνητον πίστιν εἰς τὸν Χριστόν, τὴν ὑπομονὴν ἐν ταῖς θλίψεσι, καὶ τὴν ἀγάπην πρὸς τὸν πλησίον. Ὁ Μεγαλομάρτυς Νικήτας μᾶς παραδίδει τὸ μήνυμα τῆς θυσιαστικῆς πίστεως, ὅπου ἡ ἀλήθεια ὑπερέχει τῆς ἴδιας ζωῆς. Οἱ Ὅσιοι Φιλόθεος καὶ Συμεὼν καὶ ὁ Ἱεράρχης Βησσαρίων ὑποδεικνύουν τὴν ὁδὸν τῆς ταπεινώσεως, τῆς ἀσκήσεως καὶ τῆς διακονίας. Ἡ μνήμη των ἑορτάζεται μετὰ κατανύξεως καὶ χαρᾶς, εὐλογοῦσα τοὺς πιστούς.

Διὰ τῶν πρεσβειῶν τῶν Ἁγίων τούτων, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.