Αγία Αναστασία η Ρωμαία

Ἡ Ἁγία Ὁσιομάρτυς Ἀναστασία ἡ Ῥωμαία ἔζησε κατά τούς χρόνους τῆς εἰκονομαχικῆς περιόδου, ὑπό τήν βασιλείαν τοῦ αὐτοκράτορος Λέοντος τοῦ Ἀρμενίου (813-820 μ.Χ.), ὅταν ἡ Ἐκκλησία ἐδοκιμάζετο ἀπό τόν διωγμόν κατά τῶν ἱερῶν εἰκόνων. Καταγομένη ἐκ τῆς μεγαλοπόλεως Κωνσταντινουπόλεως, ἡ Ἀναστασία ἀφιερώθη εἰς τόν μοναχικόν βίον, ἀσκούμενη ἐν γυναικείῳ μοναστηρίῳ. Διακρινομένη διά τήν εὐσέβειαν καί τήν εἰς Χριστόν ἀγάπην της, ἐφύλαττε μετά ἀκλόνητης πίστεως τήν Ὀρθόδοξον διδασκαλίαν περί τῆς τιμήσεως τῶν ἁγίων εἰκόνων.

Ὅταν οἱ εἰκονομάχοι ἄρχοντες ἐπεχείρησαν νά καταργήσουν τήν προσκύνησιν τῶν εἰκόνων, ἡ Ἁγία Ἀναστασία ἐτόλμησε νά ὁμολογήσει δημοσίᾳ τήν πίστιν της. Συλληφθεῖσα ὑπό τῶν ἀρχόντων, ὠδηγήθη ἐνώπιον τῶν διωκτῶν, οἵτινες ἐπεχείρησαν διά παντοίων βασάνων νά τήν ἀναγκάσουν εἰς ἄρνησιν τῆς πίστεώς της. Ἡ γενναία μοναχή, ὅμως, παρέμεινε ἀμετάθετος, ὁμολογοῦσα ὅτι ἡ τιμή ἡ πρός τάς εἰκόνας ἀναφέρεται εἰς τά πρωτότυπα αὐτῶν πρόσωπα, κατά τήν Πατερικήν διδασκαλίαν.

Τό Μαρτύριον τῆς Ἁγίας ἐπραγματοποιήθη ὑπό σκληρούς βασανισμούς. Οἱ διῶκται, μή δυνάμενοι νά κλονίσουν τήν πίστιν τῆς ἀκλόνητης ὁμολογήτριας, κατέφυγον εἰς τάς φρικωδεστέρας μεθόδους. Τήν ἐμαστίγωσαν ἀνηλεῶς, ἀπέσπασαν τούς ὀδόντας της καί τέλος, ἀποτμήσαντες τήν γλῶσσαν της, ἐκαρατόμησαν αὐτήν, δι' ἧς ὁμολογίας ἐστεφανώθη μέ τόν στέφανον τοῦ μαρτυρίου, γενομένη ὁσιομάρτυς. Τό ἱερόν λείψανόν της ἐτιμήθη παρά τῶν πιστῶν.

Ὁ Ὅσιος Ἀβραάμιος ἦτο ἀσκητής τῆς ἐρήμου, διαπρέψας διά τήν ἀκραιφνῆ του μοναχικήν ζωήν. Ζῶν κατά τούς πρώτους αἰῶνας τοῦ χριστιανισμοῦ, ὁ Ὅσιος ἀφιερώθη ὁλοκληρωτικῶς εἰς τήν προσευχήν καί τήν νηστείαν. Διηκόνησεν εἰς τούς ἀδελφούς του διά τῆς διδασκαλίας καί τοῦ παραδείγματος τοῦ βίου του, καθιστάμενος φωτεινόν παράδειγμα ὑπακοῆς καί ταπεινώσεως. Ἡ παράδοσις σῴζει μνήμην πολλῶν θαυμάτων τά ὁποῖα ἐτελέσθησαν δι' εὐχῶν του, καθώς καί τήν πνευματικήν του σοφίαν ἐν τῇ ὁδηγίᾳ τῶν μοναχῶν.

Πνευματική Διδασκαλία: Ἡ Ἁγία Ἀναστασία διδάσκει τήν ἀκλόνητον ὁμολογίαν τῆς πίστεως ἐν καιροῖς διωγμῶν καί τήν ὑπεράσπισιν τῆς Ὀρθοδόξου παραδόσεως. Ὁ Ὅσιος Ἀβραάμιος παρέχει ὑπόδειγμα τῆς ἡσυχαστικῆς ζωῆς καί τῆς ἀδιαλείπτου προσευχῆς. Ἀμφότεροι οἱ ἅγιοι μαρτυροῦν ὅτι ἡ πίστις εἰς Χριστόν ὑπερβαίνει πᾶσαν θλῖψιν καί δοκιμασίαν, ὁδηγοῦσα εἰς τήν αἰωνίαν δόξαν.

Ἡ μνήμη τῶν ἁγίων τούτων ἑορτάζεται κοινῶς, ἐνῶ ἡ Ἐκκλησία μας καλεῖ νά μιμηθῶμεν τήν πίστιν καί τήν ὑπομονήν αὐτῶν, ἐμμένοντες εἰς τήν Ὀρθόδοξον παράδοσιν καί τιμῶντες τάς ἱεράς εἰκόνας ὡς παράθυρα τοῦ οὐρανοῦ.