Άγιος Εύπλος ο Διάκονος

Ὁ Ἅγιος Εὔπλους ὁ Διάκονος καὶ Μάρτυς ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τῶν διωγμῶν τῆς Ἐκκλησίας, ὑπηρετῶν ὡς διάκονος καὶ ἐνδυναμώνων τοὺς πιστοὺς διὰ τῆς λειτουργικῆς ὑπηρεσίας του. Τὸ ὄνομά του «Εὔπλους» σημαίνει τὸν εὐπρόσδεκτον, τὸν καλῶς πλέοντα εἰς τὸν πνευματικὸν στίβον, καὶ πράγματι ἐπλήρωσε τὸ ὄνομα αὐτὸ διὰ τῆς γενναίας ὁμολογίας του. Ὡς διάκονος, ἐξυπηρέτησε τὴν Ἐκκλησίαν μὲ πίστιν καὶ ἀφοσίωσιν, προετοιμαζόμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ διὰ τὸ μαρτυρικὸν στέφανον.

Ὅταν παρεδόθη εἰς τοὺς διῶκτας, ὁ Ἅγιος Εὔπλους ἐμαρτύρησε γενναίως διὰ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ἀρνούμενος νὰ θυσιάσῃ εἰς τὰ εἴδωλα. Ὑπέμεινε βασανιστήρια μετὰ καρτερίας καὶ χριστιανικῆς ὑπομονῆς, ἀποδεικνύων ὅτι ἡ διακονικὴ ὑπηρεσία δὲν εἶναι ἁπλῶς λειτουργικὸν ἀξίωμα, ἀλλὰ καὶ προετοιμασία διὰ τὴν ἔσχατον μαρτυρίαν. Διὰ τῆς ἀθλήσεώς του ἐνδυνάμωσε τὴν Ἐκκλησίαν καὶ ἔδειξε τὸν δρόμον τῆς πίστεως εἰς τοὺς ὑπολοίπους πιστούς.

Ὁ Ἅγιος Νήφων, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ὑπῆρξε μέγας ἀσκητὴς καὶ ὁραματικὸς Πατήρ, ὁ ὁποῖος διακρίθη διὰ τὴν ἀκραιφνῆ του πίστιν καὶ τὸ θαυμαστὸν του βίον. Γεννηθεὶς εἰς τὴν Θράκην, ἀφιέρωσε τὴν ζωήν του εἰς τὴν ἄσκησιν καὶ τὴν προσευχήν, ἀξιωθεὶς θείων ὁραμάτων καὶ ὑπερκοσμίων φανερώσεων. Ἀνέβη εἰς τὸν Πατριαρχικὸν θρόνον, ἀλλ᾿ ἡ ταπείνωσίς του καὶ ἡ ἀγάπη του πρὸς τὴν ἡσυχίαν τὸν ἠνάγκασαν νὰ παραιτηθῇ, ἐπιστρέφων εἰς τὸν μοναχικὸν βίον.

Ὁ Ἅγιος Νήφων κατέλιπεν πλουσίαν πνευματικὴν κληρονομίαν, διδάσκων τὴν ἀξίαν τῆς μετανοίας, τὴν ἀνάγκην τῆς νήψεως καὶ τῆς ταπεινώσεως. Εἶδε διὰ τοῦ πνευματικοῦ του ὀφθαλμοῦ τὰ μέλλοντα τῆς Ἐκκλησίας καὶ προειδοποίησε διὰ τὴν ἁλώσιν τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ἐκοιμήθη ἐν εἰρήνῃ, ἀφήσας ὡς παρακαταθήκην τὸν ἅγιον βίον του καὶ τὰ θαύματα ὅσα ἐτέλεσεν ὁ Κύριος δι᾿ αὐτοῦ.

Ἀνάμνησις τοῦ θαύματος τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος ἐν Κερκύρᾳ (1716). Κατὰ τὸ ἔτος 1716, ἡ Κέρκυρα πολιορκεῖτο ὑπὸ ὀθωμανικῶν δυνάμεων. Οἱ κάτοικοι, εὑρισκόμενοι εἰς ἀπελπισίαν, κατέφυγον εἰς τὴν προστασίαν τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος, τοῦ προστάτου τῆς νήσου. Ὁ Ἅγιος ἐφανερώθη θαυματουργικῶς, ἐμφοβίζων τοὺς ἐχθρούς, καὶ ἡ πόλις ἐσώθη ἐκ τῆς πολιορκίας. Τὸ θαῦμα τοῦτο ἐνίσχυσε τὴν πίστιν τῶν ὀρθοδόξων καὶ ἀπέδειξε τὴν ἀδιάκοπον προστασίαν τῶν Ἁγίων πρὸς τὸν λαόν του Θεοῦ.

Ἡ μνήμη τῶν Ἁγίων τούτων μᾶς καλεῖ εἰς μίμησιν τῆς πίστεως, τῆς καρτερίας καὶ τῆς θερμῆς προσφυγῆς εἰς τὴν θείαν πρόνοιαν. Δι᾿ εὐχῶν τῶν Ἁγίων σου, Κύριε, δώρησαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.