Άγιος Καλλίστρατος

Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Καλλίστρατος καὶ ἡ συνοδεία αὐτοῦ

Ὁ Ἅγιος Καλλίστρατος ἔζησε κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ αὐτοκράτορος Δεκίου (250 μ.Χ.), περίοδον σκληρῶν διωγμῶν κατὰ τῶν Χριστιανῶν. Κατήγετο ἐκ Καρθαγένης τῆς Ἀφρικῆς καὶ ὑπηρέτει ὡς στρατιώτης εἰς τὸν ῥωμαϊκὸν στρατόν. Διεκρίνετο διὰ τὴν ἀνδρείαν του καὶ τὴν πίστιν του εἰς τὸν Χριστόν, τὴν ὁποίαν ἐκήρυττε μετὰ παρρησίας μεταξὺ τῶν συστρατιωτῶν του. Ἡ ὁμολογία του ἠγγίκει τοσοῦτον τὰς καρδίας, ὥστε πολλοὶ τῶν στρατιωτῶν ἐπίστευσαν καὶ ἠκολούθησαν τὸ παράδειγμά του.

Ὅταν ὁ ἡγεμὼν τῆς περιοχῆς ἐπληροφορήθη ὅτι ὁ Καλλίστρατος ἀρνεῖται νὰ θυσιάσῃ εἰς τὰ εἴδωλα, τὸν ἐκάλεσεν ἐνώπιόν του καὶ ἐπεχείρησε νὰ τὸν πείσῃ διὰ κολακειῶν καὶ ὑποσχέσεων. Ὁ γενναῖος μάρτυς ἀπεκρίθη μετ' ἀταλαντεύτου πίστεως ὅτι μόνον τὸν Χριστὸν λατρεύει καὶ οὐδέποτε θὰ προσκυνήσῃ ματαίους θεούς. Τότε ὑπεβλήθη εἰς φρικτὰ βασανιστήρια· ἐξετάθη ἐπὶ τοῦ ἵππου, κατεξεσχίσθη διὰ σιδηρῶν ὀνύχων, καὶ ἐκαύθη διὰ πυρὸς ἡ σὰρξ του. Ἀλλ' ὁ Ἅγιος ὑπέμεινε πάντα μετὰ χαρᾶς, προσευχόμενος καὶ δοξολογῶν τὸν Θεόν.

Μετὰ τὸν Καλλίστρατον, τεσσαράκοντα ἐννέα συστρατιῶται του ὡμολόγησαν καὶ αὐτοὶ τὴν πίστιν εἰς τὸν Χριστόν, ἐμπνευσθέντες ἐκ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς ἀνδρείας του. Ὅλοι μαζὶ παρέστησαν ἐνώπιον τοῦ ἡγεμόνος καὶ ἀπεκήρυξαν τὴν εἰδωλολατρίαν. Πάντες ἀπεκεφαλίσθησαν, παραδίδοντες τὰς ψυχάς των εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Κυρίου καὶ λαμβάνοντες τοὺς ἀμαράντους στεφάνους τοῦ μαρτυρίου. Ἡ Ἐκκλησία τιμᾷ τὴν μνήμην αὐτῶν ὡς παράδειγμα συλλογικῆς ὁμολογίας καὶ στρατιωτικῆς ἀρετῆς μετατεθείσης εἰς τὸν πνευματικὸν ἀγῶνα.

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Ἀρίσταρχος

Ὁ Ἀρίσταρχος ἦτο ἐκ τῶν ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων καὶ συνοδοιπόρος τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Κατήγετο ἐκ Θεσσαλονίκης καὶ ἀναφέρεται εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων καὶ τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου ὡς πιστὸς διάκονος τοῦ Εὐαγγελίου. Συνεφυλακίσθη μετὰ τοῦ Παύλου ἐν Ῥώμῃ καὶ συμμετεῖχεν εἰς τὰ ἀποστολικά του ταξίδια. Κατὰ τὴν παράδοσιν, ἐκήρυξε τὸ Εὐαγγέλιον εἰς διαφόρους περιοχὰς καὶ ἐτελειώθη μαρτυρικῶς, μαρτυρῶν τὴν πίστιν του μέχρι θανάτου.

Ἡ Ἁγία Μάρτυς Ἀκυλίνα

Ἡ Ἁγία Ἀκυλίνα ἦτο νεάνις καταγομένη ἐκ Βιβλίδος τῆς Φοινίκης, ἥτις ἐμαρτύρησε κατὰ τοὺς διωγμοὺς τοῦ Διοκλητιανοῦ. Ὑπέστη φρικτὰ βασανιστήρια διὰ τὴν ἀρνησίν της νὰ ἀποστατήσῃ τοῦ Χριστοῦ. Τελικῶς ἀπεκεφαλίσθη, σφραγίζουσα τὴν μαρτυρίαν της μὲ τὸ αἷμα τῆς νεότητός της καὶ γινομένη πρότυπον γυναικείας ἀνδρείας καὶ πίστεως ἀκλονήτου.