Τῶν ἐν Ἁγίοις Πατέρων ἡμῶν Ἐπιφανίου, Ἐπισκόπου Κύπρου καί Γερμανοῦ, Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως.

Ὁ Ἅγιος Ἐπιφάνιος, Ἐπίσκοπος Κύπρου, γεννήθηκε περί τό 310 μ.Χ. εἰς τήν Παλαιστίνην, εἰς πτωχήν οἰκογένειαν. Ἀπό νεαρᾶς ἡλικίας ἐξεδήλωσε πόθον πρός τήν ἀρετήν καί τήν μάθησιν. Ἀφοῦ κατετάγη εἰς μοναστήριον τῆς Παλαιστίνης, ἔλαμψε διά τήν ἐγκράτειαν καί τήν μελέτην τῶν Γραφῶν. Ἐκυβέρνησε τήν Ἐκκλησίαν τῆς Κύπρου ἐπί σχεδόν τριάντα ἕξ ἔτη (367-403 μ.Χ.), διακριθείς ὡς πύρινος ὑπέρμαχος τῆς Ὀρθοδοξίας κατά τῶν αἱρέσεων. Ἐπετέλεσε καί ἀποστολικά ταξίδια, ἐκήρυξεν εἰς διαφόρους περιοχάς, καί ἀνέδειξε τήν Κύπρον φρούριον τῆς Πίστεως.

Ὁ Ἅγιος Ἐπιφάνιος συνέγραψε πολυάριθμα θεολογικά ἔργα, κυρίως κατά τῶν αἱρέσεων. Τό σημαντικότερον ἔργον του, τό «Πανάριον», ἀποτελεῖ ἐγκυκλοπαιδικήν καταγραφήν ὀγδοήκοντα αἱρέσεων μετά τῆς ἀνασκευῆς των. Ὑπῆρξε φίλος τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καί τοῦ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, συμμετέχων ἐνεργῶς εἰς τούς θεολογικούς ἀγῶνας τῆς ἐποχῆς του. Διά τῆς διδασκαλίας του ἐνίσχυσε τήν ὀρθόδοξον πίστιν κατά τῶν Ἀρειανῶν, Γνωστικῶν καί ἄλλων πλανωμένων. Ἐκοιμήθη εἰρηνικῶς κατά τό ταξίδιόν του ἀπό τήν Κωνσταντινούπολιν πρός Κύπρον τό 403 μ.Χ.

Ὁ Ἅγιος Γερμανός, Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, ἔζησε κατά τόν ὄγδοον αἰῶνα καί ὑπῆρξε ἕνας ἀπό τούς μεγαλυτέρους ὑπερασπιστάς τῶν ἱερῶν εἰκόνων. Προερχόμενος ἐκ περιφανοῦς οἰκογενείας, ἀνῆλθε τούς βαθμούς τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱεραρχίας μέχρι τόν Πατριαρχικόν θρόνον (715-730 μ.Χ.). Ὅταν ὁ αὐτοκράτωρ Λέων ὁ Ἴσαυρος ἤρχισε τήν εἰκονομαχικήν πολιτικήν, ὁ Γερμανός ἀντέστη ἡρωϊκῶς, ἀρνούμενος νά ὑπογράψῃ τό εἰκονομαχικόν διάταγμα.

Διά τήν ὁμολογιακήν του στάσιν, ὁ Ἅγιος Γερμανός ἠναγκάσθη νά παραιτηθῇ τοῦ θρόνου καί ἐξωρίσθη. Παρά ταῦτα, ἐξηκολούθησε νά διδάσκῃ καί νά ὑποστηρίζῃ τήν ὀρθόδοξον θέσιν περί τῶν εἰκόνων, συγγράφων θεολογικούς λόγους καί ἐπιστολάς. Ἐδίδαξεν ὅτι ἡ τιμή τῆς εἰκόνος ἀνέρχεται εἰς τό πρωτότυπον, καί ὅτι ἡ προσκύνησις τῶν ἱερῶν εἰκόνων ἀποτελεῖ ἔκφρασιν τῆς πίστεως εἰς τήν Ἐνανθρώπησιν τοῦ Λόγου. Ἐκοιμήθη εἰρηνικῶς περί τό 733 μ.Χ., ἀφήσας πλουσίαν ὑμνογραφικήν καί θεολογικήν κληρονομίαν.

Ἀμφότεροι οὗτοι ἅγιοι Πατέρες ἐπεδείξαντο θάρρος καί σταθερότητα εἰς τήν ὑπεράσπισιν τῆς Ὀρθοδοξίας. Παραδίδονται θαύματα ἰάσεων καί προφητικῶν χαρισμάτων, ἰδίως διά τόν Ἐπιφάνιον, ὁ ὁποῖος ἔλυε δαιμονισμούς καί ἐθεράπευε νόσους διά τῆς προσευχῆς. Ἡ Ἐκκλησία τιμᾷ τήν μνήμην των ὡς φωστήρων τῆς Οἰκουμένης καί διδασκάλων τῆς ἀληθείας, προτρέπουσα ἡμᾶς εἰς τήν μίμησιν τῆς πίστεως καί τῆς ὁμολογίας των.