Ανακομιδή Λειψάνων Αγίου Στεφάνου

Ἡ Ἀνακομιδή τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ Ἁγίου Πρωτομάρτυρος Στεφάνου

Ὁ Ἅγιος Στέφανος, ὁ πρῶτος μάρτυς τῆς Χριστιανοσύνης, ὑπῆρξε εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ διακόνων ποὺ χειροτονήθηκαν ὑπὸ τῶν Ἀποστόλων διὰ τὴν διακονίαν τῶν χηρῶν καὶ τῶν πτωχῶν τῆς πρώτης Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων. Ἀνὴρ πλήρης πίστεως καὶ Πνεύματος Ἁγίου, διεκρίνετο διὰ τὴν σοφίαν του καὶ τὰ σημεῖα καὶ τέρατα ἃ ἐποίει ἐν τῷ λαῷ. Κατὰ τὸ ἔτος 34 μ.Χ., μετὰ τὴν Ἀνάληψιν τοῦ Κυρίου, ἐμαρτύρησε λιθοβοληθεὶς ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων, προσευχόμενος ὑπὲρ τῶν διωκτῶν του καὶ βλέπων τοὺς οὐρανοὺς ἀνεῳγμένους καὶ τὸν Υἱὸν τοῦ Ἀνθρώπου ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ.

Τὸ ἱερὸν λείψανον τοῦ Ἁγίου παρέμεινε ἄταφον ἐπὶ ἡμέρας, ἕως ὅτου εὐλαβεῖς ἄνδρες τὸ συνέλεξαν καὶ τὸ ἔθαψαν ἐν Ἱερουσαλὴμ κατὰ τὸν νόμον. Κατὰ τὸ ἔτος 415 μ.Χ., ἐπὶ τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων Ἰωάννου, ἀπεκαλύφθη θαυμαστῶς ἡ θέσις τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ Πρωτομάρτυρος εἰς πρεσβύτερον Λουκιανόν, συγχρόνως μὲ τὰ λείψανα τοῦ Γαμαλιὴλ τοῦ διδασκάλου τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, τοῦ υἱοῦ του Ἀβιβᾶ καὶ τοῦ Νικοδήμου. Ἡ εὕρεσις αὕτη συνωδεύθη ὑπὸ θαυμάτων καὶ ἰάσεων, καὶ τὸ τίμιον λείψανον μετεκομίσθη μετὰ μεγαλοπρεπείας.

Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Νεομάρτυς ἐκ Δαρδανελλίων

Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τῆς Τουρκοκρατίας εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Δαρδανελλίων. Ὢν νέος τὴν ἡλικίαν, διακρινόμενος διὰ τὴν εὐσέβειάν του καὶ τὴν ἀγάπην του πρὸς τὸν Χριστόν, ἔπεσεν εἰς πειρασμὸν ὑπὸ τῶν ὀθωμανικῶν ἀρχῶν. Προσκληθεὶς νὰ ἀπαρνηθῇ τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν καὶ νὰ ἀσπασθῇ τὸν Ἰσλαμισμόν, ἀπεκρίθη μετὰ παρρησίας ὅτι γεννηθεὶς Χριστιανὸς θέλει ἀποθάνει Χριστιανός. Ὑπέστη βασανιστήρια καὶ κολάσεις, ἀλλ' ἔμεινε σταθερὸς εἰς τὴν ὁμολογίαν του. Τελικῶς, ἀποκεφαλισθεὶς διὰ τὴν πίστιν του, ἐδέχθη τὸν στέφανον τοῦ μαρτυρίου, προσφέρων τὴν νεανικήν του ζωὴν ὡς θυσίαν ἀγάπης πρὸς τὸν Ἐσταυρωμένον.

Ἡ μνήμη τῶν μαρτύρων τούτων διδάσκει τὴν Ἐκκλησίαν τὴν δύναμιν τῆς πίστεως καὶ τὴν ἀνάγκην τῆς ὁμολογίας. Ὁ Ἅγιος Στέφανος, μιμούμενος τὸν Κύριον, προσηύχετο ὑπὲρ τῶν λιθοβολούντων αὐτόν, ὑποδεικνύων τὴν ὁδὸν τῆς ἀγάπης καὶ τῆς συγχωρήσεως. Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος, ἐν καιρῷ διωγμῶν καὶ θλίψεως, ἀπέδειξεν ὅτι ἡ νεότης, ὅταν φλέγηται ὑπὸ τοῦ πόθου τοῦ Χριστοῦ, δύναται νὰ ὑπερνικήσῃ πᾶσαν ἀπειλὴν καὶ πάντα φόβον θανάτου. Αἱ μνῆμαι αὐτῶν ἐνδυναμώνουν τοὺς πιστοὺς εἰς τὴν ὁμολογίαν τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως ἐν παντὶ καιρῷ.