Όσιος Ευμένιος

Ὁ Ὅσιος Εὐμένιος ὁ Θαυματουργός, Ἐπίσκοπος Γορτύνης

Ὁ Ὅσιος Εὐμένιος ἔζησε κατὰ τὸν ἕβδομον αἰῶνα μετὰ Χριστὸν καὶ ὑπῆρξε Ἐπίσκοπος τῆς Γορτύνης τῆς Κρήτης, πόλεως ἐπισήμου καὶ πνευματικοῦ κέντρου τῆς νήσου. Καταγόμενος ἐξ εὐσεβοῦς οἰκογενείας, ἐξεπαιδεύθη εἰς τὰ ἱερὰ γράμματα καὶ ἐνεπνεύσθη ἀπὸ νεαρᾶς ἡλικίας ὑπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἀρετή του, ἡ σοφία του καὶ ἡ θερμὴ πίστις του τὸν ἀνέδειξαν ἄξιον ποιμένα τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ οὕτως ἀνέλαβε τὴν ἐπισκοπικὴν ἀξίαν ἐν καιρῷ δυσχερεῖ διὰ τὴν Ἐκκλησίαν.

Κατὰ τὴν ἐποχήν του, ἡ Κρήτη εἶχε περιέλθει ὑπὸ τὴν κυριαρχίαν τῶν Ἀράβων Σαρακηνῶν, οἱ ὁποῖοι διώκοντες τοὺς χριστιανοὺς προσεπάθουν νὰ ἐξαλείψουν τὴν πίστιν. Ὁ Ἅγιος Εὐμένιος, ὡς γενναῖος ποιμὴν καὶ ὁμολογητὴς τῆς πίστεως, παρέμεινεν ἀκλόνητος εἰς τὴν διδασκαλίαν τοῦ εὐαγγελίου, στηρίζων τοὺς πιστοὺς καὶ ἐνισχύων αὐτοὺς διὰ λόγου καὶ παραδείγματος. Ὑπέμεινε στερήσεις καὶ κινδύνους, ἀλλὰ δὲν ἐγκατέλειψε ποτὲ τὸ ποίμνιόν του.

Θαύματα καὶ Θαυματουργικὴ Δύναμις

Ὁ Ὅσιος Εὐμένιος ἐδοξάσθη παρὰ τοῦ Θεοῦ διὰ τῆς χάριτος τῶν θαυμάτων. Ἡ παράδοσις διασώζει ὅτι ἐθεράπευσε πολλοὺς ἀσθενεῖς, ἀπήλλαξε δαιμονιζομένους καὶ προσηύξατο ὑπὲρ τῆς εὐημερίας τοῦ λαοῦ ἐν καιροῖς λιμοῦ καὶ θλίψεως. Διὰ τῶν προσευχῶν του ἔρρευσε νερὸν ἐν τόπῳ ἀνύδρῳ, καὶ πολλοὶ ἄπιστοι ἐπίστευσαν θεωροῦντες τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ ἐνεργοῦσαν δι' αὐτοῦ. Ἡ φήμη του ὡς θαυματουργοῦ ἐξηπλώθη καθ' ὅλην τὴν Κρήτην, καὶ πολλοὶ προσήρχοντο πρὸς αὐτὸν ζητοῦντες παρηγορίαν καὶ ἴασιν.

Πνευματικὴ Παρακαταθήκη

Ὁ Ὅσιος ἐδίδαξε διὰ τοῦ βίου του τὴν ὑπομονήν, τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην πρὸς τὸν πλησίον. Ἐνίσχυε τοὺς πιστοὺς νὰ μὴ ἀπελπίζωνται ἐν ταῖς θλίψεσι, διότι ὁ Κύριος οὐδέποτε ἐγκαταλείπει τοὺς δούλους Του. Διετήρησε τὴν ὀρθόδοξον πίστιν ἀμόλυντον καὶ παρέδωκεν εἰρηνικῶς τὴν ψυχήν του εἰς χεῖρας Θεοῦ, καταλιπὼν παράδειγμα ἁγιότητος καὶ ἀφοσιώσεως.

Ἡ Ἁγία Μάρτυς Ἀριάδνη

Κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμέραν ἡ Ἐκκλησία τιμᾷ καὶ τὴν Ἁγίαν Μάρτυρα Ἀριάδνην, ἡ ὁποία ἔζησεν ἐν Φρυγίᾳ ἐπὶ βασιλείας Ἁδριανοῦ. Δούλη Χριστιανὴ ὑπηρετοῦσα εἰδωλολατρικὸν οἶκον, κατεφρόνησε τὰς εἰδωλολατρικὰς θυσίας καὶ ὡμολόγησε τὴν πίστιν της. Διωχθεῖσα, κατέφυγεν εἰς τὴν προσευχήν, καὶ κατὰ θαυμαστὸν τρόπον ἠνοίχθη πέτρα ἔνθα ἐκρύβη. Ἐκεῖ παρέδωκε τὴν ψυχήν της, μαρτυροῦσα τὸν Χριστόν.