Άγιος Αρέθας

Ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Ἀρέθας καὶ ἡ σύν αὐτῷ ἁγία συνοδεία ἔζησαν κατὰ τὸν ΣΤ' αἰῶνα μ.Χ. στὴν Νεγράν (Ναγκράν) τῆς Ἀραβίας, περιοχὴ ποὺ εἶχε ἀναπτύξει ἰσχυρὴ χριστιανικὴ παρουσία. Ὁ Ἀρέθας ἦταν ἄνδρας εὐγενοῦς καταγωγῆς, διακεκριμένος διὰ τὴν εὐσέβειάν του καὶ τὴν στερρὰν πίστιν του εἰς τὸν Χριστόν. Κατετάσσετο μεταξὺ τῶν πρωτευόντων τῆς πόλεως καὶ ἀπετέλει φωτεινὸν παράδειγμα χριστιανικῆς ζωῆς διὰ τοὺς συμπολίτας του.

Τὸ μαρτύριον τοῦ Ἁγίου Ἀρέθα συνδέεται μὲ τὰς διωγμοὺς ποὺ ἐξαπέλυσε κατὰ τῶν Χριστιανῶν ὁ Ἰουδαϊστὴς βασιλεὺς τῆς Ὑμηρίτιδος (σημερινῆς Ὑεμένης) Δουναάν, γνωστὸς καὶ ὡς Μάσρουκ. Οὗτος, ζηλωτὴς τοῦ ἰουδαϊκοῦ νόμου, ὥρμησε κατὰ τῆς χριστιανικῆς κοινότητος τῆς Νεγράν μὲ σκοπὸν νὰ ἐξολοθρεύσῃ τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Ἀρέθας, μαζὶ μὲ τετρακοσίους τριάντα τέσσερις (434) συμπολίτας του, συνελήφθη καὶ ὑπεβλήθη εἰς φρικτὰ βασανιστήρια, προκειμένου νὰ ἀρνηθῇ τὴν πίστιν του καὶ νὰ ἀποστατήσῃ.

Ὁ τύραννος προσέφερεν εἰς τὸν Ἀρέθαν πλοῦτον, τιμὰς καὶ ἐξουσίαν, ἐὰν ἀπεκήρυττε τὸν Χριστόν. Ὁ γενναῖος ὁμολογητὴς ὄχι μόνον ἀπέρριψε τὰς προτάσεις, ἀλλὰ καὶ ἐνίσχυε τοὺς συναθλητάς του εἰς τὴν ὑπομονὴν καὶ τὴν ἀντοχήν. Κατεδικάσθη εἰς φρικτὸν θάνατον διὰ ξίφους, καθὼς καὶ ὅλη ἡ συνοδεία του, ἄνδρες, γυναῖκες καὶ παιδία, ποὺ προετίμησαν τὸν θάνατον παρὰ τὴν ἄρνησιν τοῦ Κυρίου. Ἡ μαρτυρικὴ μαζικὴ αὐτὴ θυσία ἐσημειώθη περὶ τὸ ἔτος 523 μ.Χ.

Ἡ πνευματικὴ παρακαταθήκη τοῦ Ἁγίου Ἀρέθα καὶ τῶν συναθλητῶν του εἶναι ἡ ἀνυποχώρητος πίστις εἰς τὸν Χριστόν, ἀκόμη καὶ ἐν μέσῳ τῶν φοβερωτέρων δοκιμασιῶν. Διδάσκουν ὅτι ἡ πίστις δὲν εἶναι ἁπλῶς θεωρητικὴ ὁμολογία, ἀλλὰ ζωντανὴ μαρτυρία, ἱκανὴ νὰ ὁδηγήσῃ μέχρι θανάτου. Ἡ ὁμαδικὴ μαρτυρία τῆς κοινότητος τῆς Νεγράν καταδεικνύει τὴν δύναμιν τῆς Ἐκκλησίας ὡς σώματος, ὅπου οἱ πιστοὶ ἀλληλοστηρίζονται καὶ ἀλληλοενισχύονται εἰς τὴν ὁδὸν τῆς σωτηρίας.

Ἡ Ἁγία Σεβαστιανὴ ἡ Μάρτυς συμμνημονεύεται κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμέραν. Πληροφορίαι περὶ τοῦ βίου της εἶναι περιορισμέναι, πλὴν παραδίδεται ὅτι ὑπέστη μαρτύριον διὰ τὴν πίστιν εἰς τὸν Χριστὸν κατὰ τοὺς χρόνους τῶν διωγμῶν. Ἡ ὀρθόδοξος παράδοσις τιμᾷ τὴν μνήμην της ὡς γενναίας ὁμολογητρίας τῆς πίστεως.

Τὸ ἱστορικὸν πλαίσιον τῶν μαρτυρίων τῆς Νεγράν ἀποτελεῖ μοναδικὴν μαρτυρίαν τῆς ἀπλώσεως τοῦ Χριστιανισμοῦ εἰς τὴν Ἀραβικὴν Χερσόνησον προ τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Ἰσλάμ. Ἡ μαρτυρία τῶν Ἁγίων Μαρτύρων τῆς Νεγράν ἀναφέρεται καὶ ὑπὸ συγχρόνων ἱστορικῶν, ἐνῶ προκάλεσε τὴν ἀντίδρασιν τοῦ Βυζαντινοῦ Αὐτοκράτορος Ἰουστίνου Α', ὁ ὁποῖος ἐπενέβη διπλωματικῶς ὑπὲρ τῶν Χριστιανῶν τῆς περιοχῆς.