Άγιος Ματθίας ο Απόστολος

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Ματθίας ἀνῆκε στὸν στενώτερον κύκλον τῶν μαθητῶν τοῦ Κυρίου, ἀκολουθήσας Αὐτὸν ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος τοῦ Ἰωάννου μέχρι τῆς Ἀναλήψεως. Μετὰ τὴν προδοσίαν καὶ τὸν αὐτοκτόνον θάνατον τοῦ Ἰούδα, οἱ Ἀπόστολοι συνῆλθον ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Πέτρου διὰ νὰ συμπληρώσουν τὸν ἱερὸν ἀριθμὸν τῶν Δώδεκα. Προτάθησαν δύο ἄνδρες, ὁ Ματθίας καὶ ὁ Ἰωσὴφ ὁ καλούμενος Βαρσαβᾶς, καὶ μετὰ προσευχῆς καὶ κληρώσεως ἐξελέγη ὁ Ματθίας, καταξιούμενος τῆς ἀποστολικῆς ἀξίας.

Μετὰ τὴν Πεντηκοστήν, ὁ Ἅγιος Ματθίας ἔλαβε τὴν χάριν τοῦ Παναγίου Πνεύματος μαζὶ μὲ τοὺς λοιποὺς Ἀποστόλους καὶ ἐξῆλθεν εἰς τὴν κήρυξιν τοῦ Εὐαγγελίου. Κατὰ τὴν παράδοσιν, ἐκήρυξε πρῶτον εἰς τὴν Ἰουδαίαν, στηρίζων τοὺς νεοφωτίστους πιστούς. Ἀκολούθως μετέβη εἰς τὴν Αἰθιοπίαν καὶ ἄλλας χώρας τῆς Ἀνατολῆς, φωτίζων τὰ ἔθνη μὲ τὸ φῶς τῆς ἀληθείας. Ἡ διδασκαλία του διεκρίνετο διὰ τὴν πνευματικὴν βάθος καὶ τὴν ἔμφασιν εἰς τὴν μετάνοιαν καὶ τὴν ἀγάπην.

Ἡ μαρτυρικὴ κοίμησίς του παραδίδεται διαφορετικῶς ὑπὸ τῶν πηγῶν. Κατὰ τινας, ἐλιθοβολήθη ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων καὶ κατόπιν ἀπεκεφαλίσθη διὰ πελέκεως εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Ἄλλαι παραδόσεις ἀναφέρουν ὅτι ἐσταυρώθη καὶ ἐλιθοβολήθη εἰς τὴν Κολχίδα ἢ εἰς τὴν Αἰθιοπίαν. Ἐπὶ πάσῃ περιπτώσει, ὁ Ἅγιος Ματθίας ἐμαρτύρησε διὰ τὴν πίστιν του εἰς τὸν Χριστόν, σφραγίσας διὰ τοῦ αἵματός του τὴν ἀποστολικήν του διακονίαν.

Ὁ Πατριάρχης Κωνσταντῖνος, τὸν ὁποῖον συνεορτάζομεν σήμερον, ἦτο ἐν Ἁγίοις Πατὴρ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Διακρίθη διὰ τὴν εὐσέβειάν του, τὴν θεολογικήν του παιδείαν καὶ τὴν ποιμαντικήν του φροντίδα. Ἀγωνίσθη κατὰ τῶν αἱρέσεων καὶ ἐστήριξε τοὺς πιστοὺς εἰς τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν, διασώζων τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας ἐν χαλεποῖς καιροῖς. Ἡ ἀρχιερατεία του ἐχαρακτηρίζετο ἀπὸ νηστείας, προσευχάς καὶ ἐλεημοσύνας.

Ἡ πνευματικὴ παρακαταθήκη τοῦ Ἁγίου Ματθία εὑρίσκεται εἰς τὸ παράδειγμα τῆς πίστεώς του καὶ τῆς ἑτοιμότητός του νὰ ὑπηρετήσῃ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἐδίδαξε διὰ τοῦ βίου του ὅτι ἡ ἐκλογὴ τοῦ Θεοῦ δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἀνθρωπίνους λογισμούς, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πνευματικὴν ἑτοιμότητα καὶ τὴν ταπείνωσιν. Ὁ ἴδιος, ἀνελθὼν εἰς τὴν ἀποστολικὴν τάξιν ἐξ ἀνθρωπίνης ἀπόψεως ἀπροσδοκήτως, ἀπέδειξεν ὅτι ὁ Θεὸς βλέπει τὴν καρδίαν καὶ τιμᾷ τοὺς πιστοὺς ἐργάτας τοῦ ἀμπελῶνός Του.

Ἡ μνήμη του ἑορτάζεται σήμερον ὡς ὑπόμνησις τῆς ἀποστολικῆς διαδοχῆς καὶ τῆς ἀδιαλείπτου παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἰς τὴν Ἐκκλησίαν. Οἱ πιστοὶ προσκυνοῦμεν τὸ λείψανόν του καὶ ἐπικαλούμεθα τὴν πρεσβείαν του, πρὸς στήριξιν εἰς τὴν πίστιν καὶ εἰς τὴν μαρτυρίαν τοῦ Χριστοῦ ἐν τῷ κόσμῳ.