Άγιοι Τρόφιμος, Σαββάτιος, Δορυμέδων

Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Τρόφιμος, Σαββάτιος καὶ Δορυμέδων ἔζησαν κατὰ τοὺς χρόνους τῶν διωγμῶν κατὰ τῆς Ἐκκλησίας, πιθανῶς ἐπὶ βασιλείας Διοκλητιανοῦ ἢ κατὰ τὴν περίοδον τῶν μεγάλων διωγμῶν τοῦ τρίτου καὶ τετάρτου αἰῶνος. Ἡ παράδοσις διασώζει ὅτι ὑπῆρξαν ἀδελφοὶ κατὰ σάρκα, γεννηθέντες ἐν χριστιανικῇ οἰκογενείᾳ καὶ ἀνατραφέντες ἐν τῷ φόβῳ τοῦ Θεοῦ καὶ τῇ ἀγάπῃ τοῦ Χριστοῦ. Ἐκ νεότητος διεκρίνοντο διὰ τὴν εὐσέβειαν καὶ τὴν πρὸς τὴν πίστιν ἀφοσίωσιν.

Ὅτε ἐξερράγη ὁ διωγμὸς κατὰ τῶν χριστιανῶν εἰς τὴν περιοχήν των, οἱ τρεῖς ἀδελφοὶ δὲν ἐφοβήθησαν νὰ ὁμολογήσουν ἀνοικτῶς τὴν πίστιν των. Συνελήφθησαν ὑπὸ τῶν ἀρχόντων καὶ ὡδηγήθησαν ἐνώπιον τοῦ ἡγεμόνος, ὅστις ἐπεχείρησε διὰ κολακειῶν καὶ ὑποσχέσεων νὰ τοὺς πείσῃ ὅπως θυσιάσουν εἰς τὰ εἴδωλα. Οἱ ἅγιοι ὅμως ἀπεκρίθησαν μετὰ παρρησίας ὅτι οὐδεμίαν τιμὴν οὐδὲ δόξαν τοῦ κόσμου τούτου προτιμοῦν τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ.

Ὁ ἡγεμών, ὁρμώμενος ὑπὸ θυμοῦ, διέταξε νὰ ὑποβληθοῦν εἰς σκληρὰ βασανιστήρια. Οἱ τρεῖς ἀδελφοὶ ἐμαστιγώθησαν ἀνηλεῶς, ἐξεδάρησαν μὲ σιδηρᾶ ὄνυχας, καὶ ἐκάησαν μὲ πυρωμένας λαμπάδας. Κατὰ πᾶσαν τὴν διάρκειαν τῶν βασάνων, οἱ μάρτυρες ἐψαλλον ὕμνους καὶ ηὔχοντο, ἐνισχυόμενοι ὑπὸ τῆς θείας Χάριτος. Ἡ ὑπομονὴ καὶ ἡ χαρὰ των ἐξέπληττον καὶ τοὺς παρισταμένους, πολλοὶ τῶν ὁποίων ἐπίστευσαν εἰς τὸν Χριστόν.

Τελικῶς, ὁ ἡγεμὼν διέταξε τὴν ἀποκεφάλισιν τῶν τριῶν ἀδελφῶν. Οἱ ἅγιοι προσηύχοντο μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς, εὐχαριστοῦντες τὸν Θεὸν διὰ τὸ προνόμιον νὰ μαρτυρήσουν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος Αὐτοῦ. Οὕτως ἔλαβον τοὺς στεφάνους τοῦ μαρτυρίου καὶ ἀνῆλθον εἰς τοὺς οὐρανούς, ὅπου ἀπολαμβάνουν τὴν αἰωνίαν δόξαν μετὰ πάντων τῶν ἁγίων.

Πνευματικὴ διδασκαλία: Ἡ μαρτυρία τῶν ἁγίων Τροφίμου, Σαββατίου καὶ Δορυμέδοντος διδάσκει τὴν ἀκλόνητον πίστιν καὶ τὴν ἀδελφικὴν ἑνότητα ἐν Χριστῷ. Οἱ τρεῖς ἀδελφοὶ ὑπῆρξαν ὑπόδειγμα συναγωνίας εἰς τὸν πνευματικὸν ἀγῶνα, στηρίζοντες ἀλλήλους εἰς τὴν ὁμολογίαν τῆς πίστεως. Μᾶς ἐμπνέουν νὰ μὴ φοβώμεθα τὰς δοκιμασίας τῆς ζωῆς, ἀλλὰ νὰ παραμένωμεν σταθεροὶ εἰς τὴν πίστιν, γνωρίζοντες ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι πάντοτε μεθ' ἡμῶν, ἐνισχύων ἡμᾶς διὰ τῆς Χάριτός Του.

Ἡ Ἐκκλησία τιμᾷ τὴν μνήμην των τῇ 19ῃ Σεπτεμβρίου, προτρέπουσα τοὺς πιστοὺς νὰ μιμηθοῦν τὴν ἀνδρείαν καὶ τὴν πίστιν τῶν ἁγίων μαρτύρων, οἵτινες προέκριναν τὴν αἰωνίαν ζωὴν τῶν πρόσκαιρων τέρψεων τοῦ κόσμου τούτου.