Σύλληψη Αγίου Ιωάννου Προδρόμου

Ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει σήμερον τὴν Σύλληψιν τοῦ Τιμίου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, γεγονὸς θαυμαστὸν καὶ χαρμόσυνον, διότι προμηνύει τὴν ἔλευσιν τοῦ Μεσσίου. Ὁ Ζαχαρίας, ἱερεὺς ἐκ τῆς ἐφημερίας Ἀβιά, καὶ ἡ σύζυγός του Ἐλισάβετ, ἐκ τῶν θυγατέρων Ἀαρών, ἦσαν δίκαιοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς ἀμέμπτως. Ἀλλ᾿ εἶχον λύπην μεγάλην, διότι ἦσαν ἄτεκνοι καὶ προβεβηκότες ταῖς ἡμέραις αὐτῶν, καὶ ἡ ἀτεκνία ἐθεωρεῖτο ὄνειδος μεταξὺ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ὅταν ὁ Ζαχαρίας ἐλειτούργει ἐν τῷ Ναῷ τῶν Ἱεροσολύμων, κατὰ τὴν τάξιν τῆς ἐφημερίας αὐτοῦ, ἔλαχε νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου πρὸς θυμίασιν. Καὶ ἰδοὺ ὤφθη αὐτῷ Ἄγγελος Κυρίου, ἑστὼς ἐκ δεξιῶν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος. Ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριὴλ εὐηγγελίσατο αὐτῷ ὅτι ἡ δέησις αὐτοῦ εἰσηκούσθη, καὶ ἡ γυνή του Ἐλισάβετ γεννήσει υἱόν, ὃν καλέσει Ἰωάννην. Προανήγγειλεν ὅτι τὸ τέκνον τοῦτο θὰ εἶναι μέγα ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, πλῆρες Πνεύματος Ἁγίου ἔτι ἐκ κοιλίας μητρός, καὶ θὰ προπορεύηται ἐνώπιον τοῦ Μεσσίου ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει Ἠλίου.

Ὁ Ζαχαρίας, ἐκπλαγεὶς ἐκ τοῦ θαύματος καὶ λογιζόμενος τὴν προβεβηκυῖαν ἡλικίαν του καὶ τῆς συζύγου του, ἠμφισβήτησε λέγων: «Κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο;» Διὰ τὴν ἀπιστίαν του ἐκολάσθη νὰ μείνῃ ἄλαλος μέχρι τῆς γεννήσεως τοῦ παιδίου. Ἡ Ἐλισάβετ ὄντως συνέλαβε, καὶ ἔκρυπτεν ἑαυτὴν μῆνας πέντε, δοξάζουσα τὸν Θεὸν ὅτι ἀφεῖλε τὸ ὄνειδος αὐτῆς ἐν ἀνθρώποις. Ἡ σύλληψις αὕτη ἦτο ἔργον τῆς θείας Προνοίας, προπαρασκευάζον τὴν ὁδὸν τῆς σωτηρίας.

Ἡ ἑορτὴ αὕτη διδάσκει ὅτι ὁ Θεὸς ἀκούει τὰς δεήσεις τῶν δικαίων, ἀκόμη καὶ ὅταν φαίνωνται ἀδύνατα κατὰ φύσιν. Ἡ ὑπομονὴ τοῦ Ζαχαρίου καὶ τῆς Ἐλισάβετ ἐδικαιώθη, καὶ ἐξ αὐτῶν προῆλθεν ὁ μέγιστος τῶν γεννητῶν γυναικῶν. Μανθάνομεν ὅτι τὰ σχέδια τοῦ Θεοῦ ὑπερβαίνουν τὰς ἀνθρωπίνας προσδοκίας, καὶ ὅτι ἡ πίστις πρέπει νὰ συνοδεύηται μὲ ταπείνωσιν καὶ ὑπακοήν. Ὁ Πρόδρομος, ἀκόμη καὶ πρὸ τῆς γεννήσεώς του, ἠγιάσθη καὶ ἐξελέγη νὰ εἶναι ὁ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ.

Ἡ παράδοσις ἀναφέρει ὅτι ὅταν ἡ Παναγία, ἤδη κυοφοροῦσα τὸν Χριστόν, ἐπεσκέφθη τὴν Ἐλισάβετ, τὸ βρέφος ἐσκίρτησεν ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς, ἀναγνωρίζον τὸν Κύριον. Αὕτη ἡ συνάντησις, γνωστὴ ὡς ὁ Ἀσπασμὸς τῆς Θεοτόκου, ἀποδεικνύει τὴν ἁγιότητα τοῦ Προδρόμου ἔτι ἐκ μήτρας. Ὁ Ἰωάννης ἐγεννήθη ἓξ μῆνας πρὸ τοῦ Χριστοῦ, προετοιμάζων τὰς καρδίας τῶν ἀνθρώπων διὰ τῆς μετανοίας, καὶ ἐβάπτισεν αὐτὸν τὸν Σωτῆρα ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ. Διὰ τοῦτο ἡ Σύλληψίς του εἶναι προοίμιον τῆς ἡμετέρας σωτηρίας.