Άγιος Ανανίας Απόστολος / Όσιος Ρωμανός Μελωδός

Ἡ Ἑορτὴ τῆς Ἁγίας Σκέπης τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Κατὰ τὴν ἱερὰν Παράδοσιν, ἡ θαυματουργικὴ ἐμφάνισις τῆς Παναγίας Θεοτόκου ἐγένετο τὸν 10ον αἰῶνα εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, ἐν τῷ ναῷ τῶν Βλαχερνῶν, ὅπου ἐφυλάσσετο τὸ τίμιον Μαφόριόν της. Κατὰ τὴν διάρκειαν παννυχίδος, ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας ὁ διὰ Χριστὸν Σαλός, Σλάβος τὸ γένος, ἐθεάσατο τὴν Θεοτόκον ὑψηλὴν ἵστανται, περιφανῶς λάμπουσαν, ἁπλοῦσαν τὸ ὁμόφορόν της καὶ σκεπάζουσαν τὸν λαόν. Τὸ ὅραμα ἐπεβεβαίωσεν καὶ ὁ μαθητής του, Ἐπιφάνιος. Ἡ ἑορτὴ αὕτη εἰς τὴν Ὀρθόδοξον παράδοσιν συμβολίζει τὴν διαρκῆ προστασίαν καὶ μεσιτείαν τῆς Παναγίας ὑπὲρ τοῦ χριστιανικοῦ λαοῦ.

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Ἀνανίας

Ὁ Ἅγιος Ἀνανίας ἀναφέρεται εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων ὡς μαθητὴς τοῦ Κυρίου ἐν Δαμασκῷ. Ὅτε ὁ Σαῦλος, μετὰ τὴν θαυμαστὴν ἐμφάνισιν τοῦ Χριστοῦ εἰς αὐτόν, ἔμεινε τυφλὸς ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας, ὁ Κύριος ἀπεκάλυψεν εἰς τὸν Ἀνανίαν δι' ὁράματος νὰ πορευθῇ πρὸς αὐτόν. Παρὰ τὸν φόβον του διὰ τὸν διώκτην τῶν Χριστιανῶν, ὁ Ἀνανίας ὑπήκουσεν εἰς τὴν θείαν ἐντολήν, ἐπέθεσε τὰς χεῖρας ἐπὶ τοῦ Σαύλου, καὶ οὗτος ἀνέβλεψε καὶ ἐβαπτίσθη. Οὕτως ἔγινεν ὁ Ἀνανίας ὄργανον τῆς μεταστροφῆς τοῦ μεγίστου Ἀποστόλου Παύλου. Ἐκήρυξε τὸ Εὐαγγέλιον εἰς διαφόρους περιοχάς, ἐχειροτονήθη Ἐπίσκοπος Δαμασκοῦ ὑπὸ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, καὶ ἐτελειώθη διὰ μαρτυρικοῦ θανάτου, λιθοβοληθεὶς ὑπὸ τῶν ἀπίστων Ἰουδαίων.

Ὁ Ὅσιος Ρωμανὸς ὁ Μελωδός

Ὁ Ὅσιος Ρωμανὸς ὁ Μελωδός, ὁ μέγας ὑμνογράφος τῆς Ἐκκλησίας, ἔζησε κατὰ τὸν 6ον αἰῶνα ἐπὶ βασιλείας Ἀναστασίου τοῦ Α'. Καταγόμενος ἐκ τῆς Συρίας, ὑπηρέτησεν ὡς διάκονος εἰς τὸν ναὸν τῆς Ἀναστάσεως ἐν Βηρυτῷ, καὶ ἀργότερον μετέβη εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν. Ἦτο ἁπλοῦς καὶ ταπεινὸς ἄνθρωπος, ἀλλ' ἐπειδὴ εἶχε φωνὴν μετρίαν καὶ μὴ εὐφωνον, περιεφρονεῖτο. Κατὰ τὴν παραμονὴν τῶν Χριστουγέννων, ἡ Παναγία ἐφάνη εἰς αὐτὸν ἐν ὁράματι καὶ τοῦ ἔδωσε βιβλιοκυλίδιον, προστάζουσα νὰ τὸ καταπίῃ. Θαυμαστῶς, ἔλαβε τὴν χάριν τῆς ὑμνῳδίας καὶ ἄρχισε νὰ ψάλλῃ τὸν διάσημον ὕμνον «Ἡ Παρθένος σήμερον». Συνέγραψε περισσότερα ἀπὸ χίλια κοντάκια, ἐμπλουτίζων τὴν λατρείαν τῆς Ἐκκλησίας μὲ ποιητικὴν θεολογίαν ὑψηλοτάτης πνευματικότητος. Ἡ διδασκαλία του διαποτίζεται ἀπὸ χριστολογικὴν ὀρθοδοξίαν καὶ θεομητορικὴν εὐσέβειαν. Ἐκοιμήθη εἰρηνικῶς, ἀφήσας ἀνεξίτηλον τὴν σφραγῖδά του εἰς τὴν βυζαντινὴν ὑμνογραφίαν.

Ἡ ἡμέρα αὕτη συνδυάζει τὴν μητρικὴν σκέπην τῆς Θεοτόκου, τὴν ἀποστολικὴν διακονίαν τοῦ Ἀνανίου, καὶ τὴν ὑμνῳδικὴν δοξολογίαν διὰ τοῦ Ρωμανοῦ, προσκαλοῦσα ἡμᾶς εἰς εὐχαριστίαν καὶ προστασίαν ἐν Χριστῷ.