Προεόρτια Κοιμήσεως Θεοτόκου

Προεόρτια τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου

Κατὰ τὴν σήμερον ἡμέραν ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὰ Προεόρτια τῆς Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, προετοιμάζουσα τὰς καρδίας τῶν πιστῶν διὰ τὴν μεγάλην Δεσποτικὴν ἑορτήν. Ἡ ὑμνογραφία ἄρχεται νὰ ὑμνῇ τὴν Μετάστασιν τῆς Παναγίας ἐκ τοῦ ἐπιγείου βίου εἰς τὴν οὐράνιον δόξαν, ἔνθα ἀναμένει πάντας τοὺς πιστεύοντας εἰς τὸν Υἱόν της καὶ Θεόν.

Ὁ Προφήτης Μιχαίας, ὁ ἑβδόμῳ αἰῶνι πρὸ Χριστοῦ ἀκμάσας, κατήγετο ἐκ τῆς κώμης Μωρασθί τῆς Ἰουδαίας. Προεφήτευσεν ἐπὶ τῶν βασιλέων Ἰωάθαμ, Ἄχαζ καὶ Ἑζεκίου, συγχρόνως τῷ Προφήτῃ Ἡσαΐᾳ. Τὸ κήρυγμά του ἦτο πλῆρες ἐλέγχων κατὰ τῆς ἀδικίας καὶ τῆς εἰδωλολατρείας, προαναγγέλλων τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ Ἰσραήλ. Ἰδιαιτέρως ἐπίσημος εἶναι ἡ προφητεία του περὶ τῆς γεννήσεως τοῦ Μεσσίου ἐν Βηθλεέμ: «Καὶ σὺ Βηθλεέμ, οἶκος τοῦ Ἐφραθᾶ, ὀλιγοστὸς εἶ τοῦ εἶναι ἐν χιλιάσιν Ἰούδα· ἐκ σοῦ μοι ἐξελεύσεται τοῦ εἶναι εἰς ἄρχοντα ἐν τῷ Ἰσραήλ». Διὰ τοῦ λόγου του ἐκάλει τὸν λαὸν εἰς μετάνοιαν καὶ δικαιοσύνην, τονίζων ὅτι ὁ Θεὸς ζητεῖ ἔλεος καὶ ταπεινοφροσύνην, οὐχὶ θυσίας καὶ ὁλοκαυτώματα.

Ὁ Ἱερομάρτυς Μάρκελλος, Ἐπίσκοπος Ἀπαμείας τῆς Συρίας, ἔζησε κατὰ τὸν Δ´ αἰῶνα, ὅτε ἡ Ἐκκλησία, μετὰ τὴν ἀναγνώρισιν ὑπὸ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, ἠγωνίζετο νὰ ἐκριζώσῃ τὴν εἰδωλολατρίαν. Ὁ ἅγιος Ἐπίσκοπος, ζέων τῷ πνεύματι, ἀπεφάσισε νὰ καταστρέψῃ τὸ μέγα εἰδωλολατρικὸν ναὸν τοῦ Διὸς ἐν Αὐλῶνι. Οἱ εἰδωλολάτραι, ὀργισθέντες, ἐπετέθησαν κατ' αὐτοῦ καὶ τῶν συνοδῶν του. Ὁ ἅγιος Μάρκελλος ἐπυρπολήθη ὑπὸ τοῦ πλήθους, λαβὼν οὕτω τὸν στέφανον τοῦ μαρτυρίου, μαρτυρῶν τὴν ἀλήθειαν τῆς πίστεως ἕως αἵματος.

Ὁ Νεομάρτυς Συμεών ἐγεννήθη ἐν Τραπεζοῦντι καὶ ἔζησε κατὰ τὸν ΙΖ´ αἰῶνα ὑπὸ τὴν Ὀθωμανικὴν κυριαρχίαν. Κατηχηθεὶς στὴν Ὀρθόδοξον πίστιν, ἔμεινε σταθερὸς εἰς αὐτήν, παρὰ τὰς δυσχερεῖς συνθήκας. Συλληφθεὶς ὑπὸ τῶν Τούρκων καὶ ὑποβληθεὶς εἰς ἀπειλὰς καὶ βασανιστήρια διὰ νὰ ἀρνηθῇ τὴν πίστιν του, ὁ Συμεὼν παρέμεινεν ἀκλόνητος. Τὸ ἔτος 1653 ἐτελειώθη διὰ τοῦ ἀποτομίου, ἀποδεικνύων ὅτι ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστὸν ὑπερνικᾷ πάντα φόβον θανάτου. Τὸ μαρτύριόν του ἐνίσχυσε τοὺς Ὀρθοδόξους τῆς περιοχῆς εἰς τὴν πίστιν.

Ἡ μνήμη τῶν ἁγίων τούτων διδάσκει ἡμᾶς τὴν σταθερότητα εἰς τὴν πίστιν, τὴν προφητικὴν παρρησίαν κατὰ τῆς ἁμαρτίας, καὶ τὴν ἑτοιμότητα νὰ μαρτυρήσωμεν τὸν Χριστὸν ἐν παντὶ καιρῷ καὶ τόπῳ. Πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, Κύριε, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.