Ανακομιδή Λειψάνων Αγίου Γεωργίου

Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Ἀκεψιμᾶς, Ἰωσήφ καὶ Ἀειθαλᾶς ἔζησαν κατὰ τὸν τέταρτον αἰῶνα, ἐπὶ βασιλείας Σαπώρου τοῦ Βʹ τῆς Περσίας (309-379 μ.Χ.). Ὁ Ἀκεψιμᾶς ἦτο ἐπίσκοπος, ὁ Ἰωσὴφ πρεσβύτερος καὶ ὁ Ἀειθαλᾶς διάκονος. Ὑπῆρξαν ποιμένες τοῦ Χριστοῦ κατὰ τὴν περίοδον τῶν σκληρῶν διωγμῶν κατὰ τῶν Χριστιανῶν στὴν Περσίαν, ὅταν ὁ Σαπώρης, ὑποκινούμενος ἀπὸ τοὺς μάγους καὶ τοὺς πυρολάτρας, ἀπεφάσισε νὰ ἐξολοθρεύσῃ τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ ἐντὸς τῆς ἐπικρατείας του.

Οἱ τρεῖς ἱερωμένοι κηρύττοντες ἀκαταπαύστως τὸ Εὐαγγέλιον καὶ στηρίζοντες τοὺς πιστοὺς ἐν μέσῳ τοῦ διωγμοῦ, συνελήφθησαν ὑπὸ τῶν ἀρχόντων. Παρουσιασθέντες ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, ἐκλήθησαν νὰ ἀρνηθοῦν τὸν Χριστὸν καὶ νὰ προσκυνήσουν τὸ πῦρ καὶ τὸν ἥλιον, κατὰ τὰ ἔθιμα τῆς περσικῆς θρησκείας. Ὅμως αὐτοὶ μετὰ παρρησίας ὡμολόγησαν τὴν πίστιν των εἰς τὸν Ἕνα καὶ Μόνον Ἀληθινὸν Θεόν, ἀπορρίψαντες πᾶσαν εἰδωλολατρικὴν λατρείαν.

Τὸ μαρτύριόν των ὑπῆρξε μακρὸν καὶ ὀδυνηρόν. Ὑπεβλήθησαν εἰς φρικτὰ βασανιστήρια, ῥαβδισμοὺς καὶ στρεβλώσεις, ἀλλὰ παρέμειναν ἀμετακίνητοι εἰς τὴν πίστιν. Ὁ γηραιὸς Ἀκεψιμᾶς, καίτοι προχωρημένης ἡλικίας, ὑπέμεινε τὰς βασάνους μετὰ γενναιότητος. Τελικῶς, ἀφοῦ διετήρησαν ἀνόθευτον τὴν πίστιν των, ἀπετμήθησαν αἱ κεφαλαί των καὶ οὕτως ἔλαβον τὸν στέφανον τοῦ μαρτυρίου, ἐν ἔτει 380 μ.Χ., κατὰ τινας πηγάς.

Ἡ Ἀνάμνησις τῶν Ἐγκαινίων τοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου ἐν Λύδδῃ ἑορτάζεται ὡσαύτως σήμερον. Ὁ περίφημος οὗτος ναός, ὅπου κατετέθησαν τὰ ἱερὰ λείψανα τοῦ Μεγαλομάρτυρος, ἐγένετο κέντρον προσκυνήματος καὶ θαυμάτων διὰ τοὺς πιστούς. Ἡ κατάθεσις τοῦ τιμίου σώματος τοῦ Ἁγίου Γεωργίου εἰς τὸν ναὸν ἐκεῖνον ἀπετέλεσε σταθμὸν σημαντικὸν διὰ τὴν Ὀρθόδοξον λατρείαν, καθὼς ἐκεῖθεν ἐξεχύθη ἡ εὐλογία καὶ ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην.

Ὁ Ὅσιος Γεώργιος ὁ Νεαπολίτης, νέος Ἱερομάρτυς, ὑπῆρξε σύγχρονος μορφὴ ἁγιότητος. Γεννηθεὶς εἰς τὴν Νεάπολιν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἔζησεν ἐν ἁγιότητι καὶ ἀσκήσει ὡς ἱερεύς. Κατὰ τοὺς σκοτεινοὺς χρόνους τῆς ὀθωμανικῆς κυριαρχίας, ἐμαρτύρησε διὰ τὴν πίστιν του, ὑπομείνας θάνατον δι' ἀπαγχονισμοῦ ὑπὸ τῶν Τούρκων. Ἡ μαρτυρία του ἀποτελεῖ μαρτυρίαν τῆς ἀδιαλείπτου μαρτυρικῆς παραδόσεως τῆς Ὀρθοδοξίας.

Πνευματικὴ παρακαταθήκη ὅλων τῶν ἑορταζομένων σήμερον εἶναι ἡ ἀκλόνητος πίστις εἰς τὸν Χριστόν, ἡ ὁμολογία τῆς ἀληθείας ἀνεξαρτήτως κινδύνων, καὶ ἡ προθυμία πρὸς θυσίαν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου. Δι' εὐχῶν αὐτῶν, ὁ Κύριος στηρίζει καὶ ἡμᾶς ἐν τῇ πίστει.