Άγιος Αμφιλόχιος
Συναξάρι
Τῶν ἐν Ἁγίοις Πατέρων ἡμῶν Ἀμφιλοχίου, Ἐπισκόπου Ἰκονίου, Γρηγορίου, Ἐπισκόπου Ἀκραγαντίνων καί Διονυσίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.
Βίος και Πολιτεία
Κατά την ἁγίαν ταύτην ἡμέραν τιμῶμεν τρεῖς λαμπρούς ἱεράρχας τῆς Ἐκκλησίας μας: τόν Ἅγιον Ἀμφιλόχιον Ἐπίσκοπον Ἰκονίου, τόν Ἅγιον Γρηγόριον Ἐπίσκοπον Ἀκραγαντίνων καί τόν Ἅγιον Διονύσιον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως, οἵτινες διέλαμψαν εἰς διαφόρους ἐποχάς, φωτίζοντες τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας διά τῆς διδασκαλίας καί τῆς ἁγίας αὐτῶν ζωῆς.
Ὁ Ἅγιος Ἀμφιλόχιος ὁ Ἰκονίου (περί τό 340-395 μ.Χ.) κατήγετο ἐκ Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας, ἐξ εὐσεβοῦς οἰκογενείας. Ἦτο συγγενής καί στενός φίλος τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, μεθ' οὗ ἐπαιδεύθη. Ἐχειροτονήθη Ἐπίσκοπος Ἰκονίου περί τό 374 μ.Χ. καί ἔγινε φλογερός ὑπέρμαχος τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως κατά τῶν Ἀρειανῶν καί Μακεδονιανῶν αἱρετικῶν. Ἐμπνευσμένος ῥήτωρ καί συγγραφεύς, συνέγραψεν ὁμιλίας καί ἐπιστολάς θεολογικοῦ περιεχομένου. Παρέστη εἰς τήν Δευτέραν Οἰκουμενικήν Σύνοδον (381 μ.Χ.) ὅπου ἐνίσχυσε τήν καθιέρωσιν τῆς Ὀμοουσιότητος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Διακρίθη διά τήν παρρησίαν του ἔναντι τοῦ αὐτοκράτορος Θεοδοσίου, ὅταν τόν ἐνουθέτησε δημοσίως διά τήν προστασίαν αἱρετικῶν, ἐνδεικνύμενος ὅτι ἡ ἀλήθεια ὑπερέχει πάσης ἐξουσίας. Ἐκοιμήθη ἐν εἰρήνῃ μετά βίον ἀσκητικόν καί ποιμαντικόν.
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ἀκραγαντίνων ἔζησε κατά τόν ἕκτον αἰῶνα καί ἐπεσκόπευσε τήν πόλιν Ἀκράγαντα (σημερινόν Agrigento) τῆς Σικελίας. Κατήγετο ἐκ τῆς Ἀνατολῆς καί διακρίθη διά τήν βαθεῖαν θεολογικήν του παιδείαν καί τήν ἀγάπην του πρός τούς πτωχούς. Ὑπῆρξεν ἐνάρετος ποιμήν, ἀσκητικῆς διαγωγῆς, ὁ ὁποῖος ἐθαυματούργησε πολλάκις πρός ἐνίσχυσιν τῆς πίστεως τῶν πιστῶν. Παραδίδεται ὅτι ἀνέστησε νεκρόν καί ἐθεράπευσε πολλούς ἀσθενεῖς διά τῆς προσευχῆς του. Ὁ βίος του γράφτηκε ὑπό τοῦ διακόνου Λεοντίου καί μαρτυρεῖ τήν ἁγιότητά του.
Ὁ Ἅγιος Διονύσιος ὁ Δ΄ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (1670-1695 μ.Χ.) κατήγετο ἐξ Ἀδριανουπόλεως. Ἀνῆλθεν εἰς τόν Πατριαρχικόν Θρόνον τό 1671, ἀλλά διά τάς πολιτικάς ἐπιβουλάς καί τήν παρέμβασιν ἐχθρῶν κατεδιώχθη καί ἐξωρίσθη εἰς Ἄδριανούπολιν. Ἀναχώρησε στό Ἅγιον Ὄρος ὅπου ἔζησεν ἀσκητικῶς καί ἐνέμεινεν εἰς ἡσυχίαν καί προσευχήν. Παρά τάς θλίψεις, ἐπέδειξε καρτερίαν καί ταπείνωσιν. Ἐκοιμήθη ἐν ἁγιότητι, μαρτυρῶν τήν ὑπομονήν τῶν ἱεραρχῶν εἰς δυσκόλους καιρούς.
Οἱ τρεῖς οὗτοι Ἅγιοι, ἐκ διαφόρων ἐποχῶν καί περιοχῶν, ἑνοῦνται εἰς τήν κοινήν μαρτυρίαν τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως. Ὁ Ἀμφιλόχιος διά τῆς θεολογικῆς ἀκριβείας, ὁ Γρηγόριος διά τῆς ποιμαντικῆς ἀγάπης καί τῶν θαυμάτων, καί ὁ Διονύσιος διά τῆς ὑπομονῆς ἐν ταῖς διωγμοῖς, ἀποτελοῦν ὑποδείγματα ἱερατικῆς ἀρετῆς. Αἱ πρεσβεῖαι αὐτῶν ἄς συνοδεύουν ἡμᾶς εἰς τήν πορείαν πρός τήν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν.
Απολυτίκιο
Ἦχος δ'
Ὁ Θεὸς τῶν Πατέρων ἡμῶν, ὁ ποιῶν ἀεὶ μεθ΄ ἡμῶν, κατὰ τὴν σὴν ἐπιείκειαν, μὴ ἀποστήσῃς τὸ ἔλεός σου ἀφ΄ ἡμῶν. Ἀλλὰ ταῖς αὐτῶν ἱκεσίαις, ἐν εἰρήνῃ κυβέρνησον τὴν ζωὴν ἡμῶν
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ'
Σήμερον τῆς εὐδοκίας Θεοῦ τὸ προοίμιον, καὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας ἡ προκήρυξις. Ἐν Ναῷ τοῦ Θεοῦ τρανῶς ἡ Παρθένος δείκνυται, καὶ τὸν Χριστὸν τοῖς πᾶσι προκαταγγέλλεται. Αὐτῇ καὶ ἡμεῖς μεγαλοφώνως βοήσωμεν· Χαῖρε τῆς οἰκονομίας τοῦ Κτίστου ἡ ἐκπλήρωσις